Friday, September 10, 2010

आईचं छत्र हरवलं!!

आईचं छत्र हरवलं,
ती गेल्यावर ते कळलं,
तिचं बोट धरून,
तिने चालायला शिकवलं,
त्याच मुलाला सोडून जाताना,
तुला काहीच कसं नाही वाटलं?
आईचं छत्र हरवलं,
ती गेल्यावर ते कळलं,

तुझ्या शिवाय कसं जगू
काय सांगू आई...
ज्याला तू जन्म दिलास,
त्यालाच सोडताना एवढी घाई..
जीचं बोट धरून चाललो,
आज तिलाच खांद्यावर न्यावं लागलं,
आईचं छत्र हरवलं,
ती गेल्यावर ते कळलं,



तिने केलेल्या संस्कारांनी,
घराला घरपण आलं होतं,
स्वतः तर झिझून गेली,
आम्हाला मात्र पंखाखाली ठेवलं होतं,
तिच्यासाठी उभारलेलं वैभव
आता कौडीमोल वाटलं,
आईचं छत्र हरवलं,
ती गेल्यावर ते कळलं,

अश्रूंना कसं थांबवु आई,
तूच त्यांना नेहमी सावरलं होतस,
तुझ्या पश्चात त्यांना,
फक्त वाहणच माहीत होतं,
बोलायला फक्त मी होतो,
ऐकायला मात्र कुणीच नव्हतं,
आईचं छत्र हरवलं,
ती गेल्यावर ते कळलं................................हृदयस्पंदन

1 comment: